İsdemir’de Çalışmak: Yaş Sınırı, Hayallerim ve Bir Umut
Hayat bazen, beklenmedik bir anda, seni yıllarca kafanda döndürüp durduğun bir konuya zorlar. Ve sen de ne yapacağını bilmezsin; bir yanda hayal kırıklığı, diğer yanda bir umut ışığı vardır. İşte ben de o anlardan birini yaşadım. Kayseri’nin soğuk sabahlarında, elinde günlük tutmaya alışkın bir genç yetişkin olarak, İsdemir’e başvurduğumda hissettiğim duygular hala taze.
Bir Sabah Başvuru
Sabahın erken saatlerinde, Kayseri’nin hafif rüzgarı yüzüme vururken, İsdemir’in başvuru sayfasını doldurmak için bilgisayarın başına geçtim. İşe alınacak pozisyonları görmek, yaş sınırı olup olmadığını öğrenmek, tüm bunlar insana bir umut verir ya, ben de o umutla başvurdum. Gözlerimde o an, başarılı olma hayali vardı. Ama bir şey eksikti. İsdemir’in yaş sınırı hakkında yazılanlar kafamı karıştırmıştı. Çoğu yer, 35 yaşına kadar başvuru yapılabileceğini söylüyordu. Ama ben… 25 yaşımda, bu yaşımdan önce gerçekten başarabilir miydim?
Bu kadar gençken hayallere bu kadar yakın olmak… ve o hayallerin gerçekleşmesi için yaş sınırına takılmak ne kadar acı vericiydi. Bir yanda, “belki” dediğim umutlu tarafım vardı, diğer yanda ise bir hayal kırıklığı, belki de geç kalmışlık hissi.
Kendi Başarı Yolu
Hep düşünürüm, “Bütün bunlar geçer mi? Ne zaman başlar insan? Geç kalmadan önce bir şeyler yapabilir mi?” Bir süre sonra bu soruları yazıya dökmeye başladım. Yaş sınırının ne kadar önemli olduğunu, bazen önünde durmaya çalışan o sınırların aslında ne kadar geçici olduğunu keşfettim. İnsanlar bir yaşa kadar her şeyin yolunda gitmesini bekler, sonra da bu yaşları geçtiğinde en güzel şeyin bir geçiş olduğunu fark ederler. Yaş sınırı bence her zaman bizim kafamızda bir yerde sıkışıp kalır. Yaşla değil, isteğinle, cesaretinle ölçülür her şey.
İsdemir, Kayseri’nin incisi olarak bilinse de, sanayi dünyasının sertlikleriyle çevrili bir yerdir. Bu yer bana, aradığım yerin dışarıda değil, içimde olduğunu gösterdi. Her gün farklı bir şeyler yaparak geçirdiğim günler birikti. Bu günlerden birinde, “Belki de İsdemir’de çalışmaya başlamak hayalimdir,” dedim.
Hayal Kırıklığı ve Umut
Bir hafta sonra, İsdemir’den gelen cevabı aldım. Yine o kaygı dolu anlardan birindeydim. Bilgisayarımı açtım, başvuruma dair gelen yanıtı kontrol ettim ve o anı hatırlıyorum. Başvuru şartları, yaş sınırı gibi detaylarla ilgili tüm yazıları okudum. Cevap basitti: “Yaş sınırımız 35’tir.” Bir an, içimden “Bunu zaten bekliyordum,” diyerek derin bir nefes aldım. Ama yine de bir hayal kırıklığı vardı. Bu kadar umutla girdiğim bir süreçti ve sonuca yaklaşıp durduğumda yaşın, beni buradan uzaklaştıracak kadar önemli bir şey olduğunu görmek acı verdi.
Ama sonradan düşündüm. Yaş, sadece bir sayıydı. Kendimi sınırladığım an, bu sayı gerçek oldu. Şimdi, o deneyimin bana kazandırdığı en değerli şey, hayalini peşinden koşma cesareti oldu. İsdemir’de çalışmak benim için hayal olabilir, ama bunun peşinden gitmek, ne olursa olsun denemek, bu hayalleri gerçeğe dönüştürmek için önemli bir adım olmalıydı.
Umudun Gücü
İsdemir’de çalışma yaş sınırı beni bir anlık hayal kırıklığına uğratmış olsa da, sonunda şunu fark ettim: Yaş sadece bir sayıdır. Umut ise yıllar boyunca içimde büyüyen bir ateş gibi, her geçen gün daha da kuvvetleniyor. O ateş hiç sönmesin diye, hayallerimle bir adım daha ileri gitmek gerekiyor. Belki de “yaş” dediğimiz şey, en sonunda sadece zamanın bir ölçüsüydü ve ben hala bu yolculuğu yapmaya hazırım.
Her ne olursa olsun, adımlarımı atarken, yaşım ne olursa olsun, hayallerimle beraber yürümek zorundayım. Eğer başarabilirsem, o zaman belki gerçekten İsdemir’de çalışmak, hayatımda ulaşacağım en güzel noktalardan biri olacak. Ama asıl önemli olan, bu hayal uğruna attığım o ilk adım, belki de her şeyin başlangıcı olacak.
Ve ben, o adımı atmak için hazırım.